Wieringen en Anna Paulowna

Op 28 augustus ben ik begonnen aan een nieuw wandeltraject: Van Wad tot IJ, met als ondertitel ‘van Wieringen op weg naar Santiago de Compostela’. Dat was ik niet helemaal van plan, maar de routebeschrijving van het Nederlands Genootschap van Sint Jacob levert een mooi en verrassend wandeltraject door Noord Holland op.
Op deze donderdag eerst met de bus naar Den Oever. Daar de GPS aangezet voor de route en op pad. Over de waddendijk loop ik naar Vattrop. Het is hoog water en het wemelt van de vogels. Ik heb mijn verrekijker vergeten -stom- dus ik moet het doen met wat ik hoor. Kluten, bonte pieten, enzovoort. In Vattrop vanaf de dijk naar de kerkhofje in Stroe. Intiem, eeuwenoud. Iedereen die ik tegen kom groet. Hippolytushoef is een prettig dorp met veel winkels. Ook hier aardige mensen en scholieren die hoi zeggen als ze langs fietsen. Dan via de Hoelmer wierdijk naar het oude haventje van de Haukes, vroeger de veerhaven van Wieringen. Nu liggen er plezierbootjes.
Dan gaat de knop om en loop ik langs het Amstelmeer naar de Ulkesluis, door nieuw land langs een saaie weg. De polder is niet helemaal vlak. Waren hier vroeger hoge kwelders of zandplaten? Ik mijd de grasdijk, dat is romantiek voor het volk uit de stad. Na de Ulkesluis loop ik over de Lotweg naar Wieringerwaard. Hier en daar een boerderij en een huis dat half is af gebouwd. En stilte, op het schaarse verkeer na.
Bij Wieringerwaard passeer ik een oude doorgang in de voormalige zeedijk, de Noorderdijk. Mijn voeten beginnen te branden, maar de bus mis ik, dus ik besluit om door te lopen naar Anna Paulowna, dat daar ook wel Kleine Sluis heet. Het OV is hier in de Kop tot een minimum beperkt, en rijdt om het uur. Over een lang fietspad loop ik langs weilanden, maisakkers en tarwevelden. Tussen de tarwe bloeit het guichelheil. Onder mais bloeit natuurlijk niks in de stront die daar is gedumpt. Ik begrijp niet waarom boeren ongestraft de bodem mogen verpesten. Die is toch van ons allemaal?
In Anna Paulowna word ik bij het Oude Gemeentehuis gered door de buurtbus naar het station. Mijn voeten protesteren na deze 26 km inmiddels hevig, en blijken drie dagen nodig te hebben voor ze weer normaal functioneren. Ik heb duidelijk te weinig gewandeld de afgelopen maanden.

Dit bericht is geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *