Schagen – Schoorl

Het wapen van Schagen

De derde etappe van mijn pelgrimage door Noord Holland begon in Schagen. Een intieme stad met mooie woningarchitectuur in het centrum. Bij het gemeentehuis een fraaie stadsvilla in jugendstil, en aan de andere kant oude 17e eeuwse huisjes aan de Loet. De wandeling langs het Schagerwiel was goed voor grote aantallen ganzen. Het is imponerend om te zien hoe hier vroeger een hoge zeedijk is aangelegd, onderdeel van de oude Westfriese Omringdijk. Daarna Valkkoog, een mooi dorpje op een terp en fraaie tuinen. De route ging verder langs het gehucht Groenveld met een goed onderhouden molen. Daarna door naar het buurtschap Stroet, dat ook op een terp ligt en verder naar Tuitjenhorn, dat is gelegen op meerdere terpen. Daarna komt Eenigenburg, nog zo’n westfries juweeltje. Vlakbij ligt het restant van de Nuwendoorn, een oude dwangburcht van Floris V bij de Rekerdam met uitzicht op de Westfriese Omringdijk en de Hondsbosse Zeewering. Over deze eeuwenoude zeedijk liep ik vervolgens via Krabbendam naar Schoorldam en daarna over het kanaal naar Schoorl. Door de omlegging van de N9 is hier een chaotische opeenhoping van bruggen en rotondes ontstaan die het verkeer om Schoorldam heen moest leiden waarvoor het halve dorp is afgebroken… Inmiddels was de storm gaan liggen en de regen begonnen. Gelukkig was de bus op tijd.

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Anna Paulowna – Schagen

Op 12 september heb ik de route vervolgd door van Anna Paulowna naar Schagen te wandelen. Het eerste deel voert onder de populieren naar de brug over het Oude Veer. Vroeger heette dit dorp Kleine Sluis, jammer dat ze het later naar die Russische prinses hebben vernoemd. Onder de populieren een flinke bruine paddenstoel, de Krulzoom. De maaimachines hebben deze berm nog niet geschoren, gelukkig.
Dan langs het water over een rustig weggetje naar Oudesluis. Kleine huisjes bij de Baleinenbrug en een walvis in het wapen. Hier voeren ze ooit uit om op walvis te jagen.

Het wapen van Oudesluis

Het wapen van Oudesluis

Langs de Grote Sloot vervolgens naar Keinsmerbrug en door naar de Keins. Dat was ooit de Noordkaap van Westfriesland. Er staat nu een kapelletje met de replica van een oud mariabeeldje. Tien nonnen in pikzwarte pijen komen er uit. Bedevaarten vind ik iets voor gewone vrome mensen, niet voor deze beroepsbidders. Uiteindelijk zijn de meeste bedevaartsplaatsen en hun devotie ouder dan de kerk die ze nu claimt.
Door naar Schagen, langs het Keinsmerwiel en een biologische varkensboerderij waar gruwelijke geluiden uit komen en dan over een paadje met kniehoog gras. Schagen wordt leuk als de huizen wat ouder worden, een plein vol terrassen en een mooie neogotische kerk -protestants, en dat is bijzonder-, en natuurlijk boekhandel Plukker. De beste boekhandel in de Noordkop. 16 km met lekker weer: prima wandeling. Wat er nog bijkomt: ik had vergeten uit te checken in Anna Paulowna, dat kon alsnog in Schagen!

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Wieringen en Anna Paulowna

Op 28 augustus ben ik begonnen aan een nieuw wandeltraject: Van Wad tot IJ, met als ondertitel ‘van Wieringen op weg naar Santiago de Compostela’. Dat was ik niet helemaal van plan, maar de routebeschrijving van het Nederlands Genootschap van Sint Jacob levert een mooi en verrassend wandeltraject door Noord Holland op.
Op deze donderdag eerst met de bus naar Den Oever. Daar de GPS aangezet voor de route en op pad. Over de waddendijk loop ik naar Vattrop. Het is hoog water en het wemelt van de vogels. Ik heb mijn verrekijker vergeten -stom- dus ik moet het doen met wat ik hoor. Kluten, bonte pieten, enzovoort. In Vattrop vanaf de dijk naar de kerkhofje in Stroe. Intiem, eeuwenoud. Iedereen die ik tegen kom groet. Hippolytushoef is een prettig dorp met veel winkels. Ook hier aardige mensen en scholieren die hoi zeggen als ze langs fietsen. Dan via de Hoelmer wierdijk naar het oude haventje van de Haukes, vroeger de veerhaven van Wieringen. Nu liggen er plezierbootjes.
Dan gaat de knop om en loop ik langs het Amstelmeer naar de Ulkesluis, door nieuw land langs een saaie weg. De polder is niet helemaal vlak. Waren hier vroeger hoge kwelders of zandplaten? Ik mijd de grasdijk, dat is romantiek voor het volk uit de stad. Na de Ulkesluis loop ik over de Lotweg naar Wieringerwaard. Hier en daar een boerderij en een huis dat half is af gebouwd. En stilte, op het schaarse verkeer na.
Bij Wieringerwaard passeer ik een oude doorgang in de voormalige zeedijk, de Noorderdijk. Mijn voeten beginnen te branden, maar de bus mis ik, dus ik besluit om door te lopen naar Anna Paulowna, dat daar ook wel Kleine Sluis heet. Het OV is hier in de Kop tot een minimum beperkt, en rijdt om het uur. Over een lang fietspad loop ik langs weilanden, maisakkers en tarwevelden. Tussen de tarwe bloeit het guichelheil. Onder mais bloeit natuurlijk niks in de stront die daar is gedumpt. Ik begrijp niet waarom boeren ongestraft de bodem mogen verpesten. Die is toch van ons allemaal?
In Anna Paulowna word ik bij het Oude Gemeentehuis gered door de buurtbus naar het station. Mijn voeten protesteren na deze 26 km inmiddels hevig, en blijken drie dagen nodig te hebben voor ze weer normaal functioneren. Ik heb duidelijk te weinig gewandeld de afgelopen maanden.

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Beekbergerwoud

Ooit was er achter Beekbergen een oeroud bos, het Beekbergerwoud. Het was een moerasbos en uit heel Nederland kwamen er natuurliefhebbers om de rijke plantengroei te bewonderen. Maar natuurlijk is het ontgonnen, rond 1870, want er was geld te verdienen voor de investeerders en dan moet alles wijken.
Natuurmonumenten is er gaan aankopen en inmiddels is een flink deel zodanig bewerkt dat er weer nieuwe natuur ontstaat.
Omdat ik er in de jaren 50 wel eens was geweest wilde ik wel eens zien wat er inmiddels van is geworden. Toen was er nog een beekje langs de weg met modderkruipers en er groeide knikkend nagelkruid. Op de OV-fiets is het goed te bereiken vanaf station Apeldoorn via Beekbergen en Lieren. Je kunt langs het Apeldoorns kanaal fietsen, maar via de Richtersweg in Ugchelen en het buurtschap Engeland is leuker. In Lieren bij Rustpunt Huize Bloem aan de Tullekensmolenweg vond ik prima koffie met heerlijk appelgebak voor een prikkie.
De wandeling ter plekke is niet zo goed voor te bereiden, want de foto’s van Google Maps zijn van vóór de werkzaamheden, maar de korte beschrijving van Natuurmonumenten geeft wel een route aanwijzing naar het vertrekpunt.
Op de parkeerplaats staat een informatiepaneel en dat vermeldt trots dat het knikkende nagelkruid er nog steeds groeit, maar dat krijg je niet te zien, wat gebruikelijk is voor informatiepanelen. Waarom worden mensen lekker gemaakt met dingen die ze niet kunnen bekijken?
De wandeling van ruim 2 km is heel mooi. Over zanderige dijkjes en houten vlonderpaden loop je rond door het gebied. Eind juli betekent dat veel leuke libellen (o.m. watersnuffel , zwarte heidelibel en oeverlibel), minder leuke dazen, en moerasplanten zoals egelskop en waterweegbree. De kleine lisdodde is dominant. En op de iets drogere plekken kantig hertshooi. Plus de nodige biezen en russen. Ik miste het stromende water.
Op de OV-fiets heb ik er toen nog maar via de fietsknooppunten een rondje IJsselvallei aan vast geplakt, langs de mooie Beekbergerbeek naar Klarenbeek en via de brandnetelfietspaden van Bussloo naar landgoed het Woudhuis. Dat is nu vrij toegankelijk, maar eind jaren 50 zat daar nog een fossiele jonkheer die het potdicht hield.
De binnenkomst van Apeldoorn vanaf het oosten is droevig, een paar kilometer saaie wegen, een kaal en leeg parkeerterrein bij een Mediamarkt, de voorspelbare nieuwbouw en een rommelig centrumgebied. Bij het station word ik door de luidsprekers van een moskee opgeroepen tot het gebed. Toch maar niet, ik bid liever met mijn benen in de natuur.

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Verrassend rondje Oudorp

De Avondvierdaagse lijkt niet bij uitstek geschikt om wandelverslag van te doen, maar nu ik voor het eerst met een kleinkind 10 km loop kan het best. Het eerste wat me opvalt is dat die korte kinderbeentjes een tempo hebben dat boven het mijne ligt. En ze moeten echt lopen, voor geklooi is geen tijd. Maar de wandeling vanaf het Waagplein in Alkmaar rondom Oudorp is zeer de moeite waard. Om te beginnen kom je door een oud intiem stadsdeel, het Schermereiland dat ten oosten van het Noord-Hollands kanaal ligt. Het nieuwere deel wordt het rooie dorp genoemd. Er staat een prachtig oud toegangshek aan een oud kasseien weggetje dat versierd is met familiewapens, restant van de Schermerpoort uit 1711. Over het Kippenbruggetje kom je in een weids landschap met dijken en vaarten. Boven het water fladderen visdiefjes. Bij het bruggetje houdt een enorme oude geitenbok de wacht. En de rondweg van Alkmaar, natuurlijk. We gaan er langs en twee keer onderdoor. In een berm bij een stolpboerderij zit een tamme kip die zich laat oppakken en aaien. Door een bollenveld rent een haas. Verderop, langs de Hoornse vaart ligt een uniek natuurgebiedje achter de 4-molengang, de Oudorperhout. Er groeit hier vooral gras en riet, dus de naam is wat verwarrend. Grutto’s, tureluurs, alle weidevogels zijn  hier present. Maar ook de kraaien die het hebben voorzien op hun eieren en jongen. Dat levert pittige luchtgevechten op. In de bermen groeien de rietorchissen en ratelaars rustig door. Verderop ziet het rood van de dagkoekoeksbloem, en in de struiken zit een nachtegaal te jubelen. Brandnetels houden de kids uit de struiken. Dat alles, gecombineerd met het gezellige gebabbel van Jeroen met Sven, maakt het tot een mooie avond.

Geplaatst in Geen categorie | Één reactie

Beesd – rondwandeling Mariënwaerdt

Ruim 15 km vanaf station Beesd. Door de korte afstand is de wandeling ook geschikt om op een middag te doen, het boemeltje van Arriva rijdt vaak genoeg.
De wandeling gaat grotendeels over de Heerlijkheid Mariënwaerdt, langs lommerrijke rustige paden en wat drukkere wegen. De route is goed aangegeven, maar ook de potentiële zijpaden, waar tientallen bordjes Verboden Toegang op de meest onwaarschijnlijke plaatsen de doorgang versperren. Hier en daar een bankje zou ook geen kwaad kunnen. De voetpaden waren uitstekend, maar hobbelig. In de afgelopen herfst moet het hier een woestenij van kleibagger zijn geweest, nu was het goed hard geworden.Heerlijkheid
Qua natuur is het hier prima. Zo op de klei is het wat minder soortenrijk, maar wel heel mooi. Een weelde van fluitenkruid en meidoorn zorgt voor de heerlijkste geuren, en versiert de weg langs de talloze populieren. Hier en daar leuke plekjes met kruisblad walstro, veldsla of valeriaan. Soms is de berm wat zonrijker en laten de insecten zich zien, zoals blinde bij (een zweefvlieg) en meerdere argusvlindertjes. Ook qua vogels is het leuk: ooievaars natuurlijk, koekoeken, ringmussen die in holtes van de oude appelbomen broeden, bonte spechten en veel zwartkopjes. Geen weidevogels. De eerste snee hooi lag her en der al te drogen. Langs de kronkelende Appeldijk bloeiden -inderdaad- de appelbomen.
De grijze golf fietste enthousiast rond, inclusief een groep refo’s op speurtocht. De grijze dames in het zwart met opgestoken haar, de gerokte jonge meiden met nylonkousen aan. Dat die nog bestaan!!
Het wandeldeel was lekker rustig, geschikt om te filosoferen over die aardige, keurige refo’s en hoe de moderne adel een groot landgoed in stand moet houden.
Het centrale deel van het landgoed was op deze zaterdag druk met trouwerijen en andere (begrafenis?) recepties. Men is overduidelijk gericht op het wat sjiekere publiek, een rally van oldtime mercedessen paste daar prima in (wat stinken die dingen). Ik houd niet van curry’s en aanverwante prutjes, dus de winkel heb ik links laten liggen. Geef mij maar een kroketje na een stevige wandeling!

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Rondje Zwanewater

Gisteren (2-5-’14) met Lienke en Imme aan geocaching gedaan in het Zwanewater (5.4 km).
Echt dwalen is er niet bij, want er is eigenlijk maar één rondwandeling beschikbaar, om het Eerste Water. Sinds jaar en dag kun je niet meer om het Tweede Water wandelen, om voor de bezoekers onduidelijke redenen. Of zouden het de purperreigers zijn?
De caches lagen aan een zijpaadje dat onder water stond, dus dat hebben we maar tot de droge zomer uitgesteld. Maar verder was er genoeg te zien. Volop brede orchis en gevlekte (?) orchis, maar ook kleine keverorchis. En moeraskartelblad, blauwe viooltjes, vleugeltjesbloem en veenpluis. Wat is het daar mooi! Door de harde wind lieten de blauwborstjes en baardmannetjes het afweten. Maar wel koekoek en nachtegaal. Een enigszins vleugellamme viervlek libel zat op het pad, die hebben we veilig op een picknicktafel in het zonnetje gezet. Een lieve oude vrijwilliger in NM-pak probeerde ons een boekje met dvd te verkopen, nog even en er wordt met groen natuurijs gevent. Er is een overvloed aan gesponsorde bankjes, met koperen plaatjes over vrolijke en droevige gebeurtenissen. Win-win: natuurmonumenten wat geld, de wandelaar een bankje! Gelukkig liet de cache bij de Zijperzeedijk zich prima vinden, Imme ook weer tevreden.

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Monnikenpad / Hoeverpad

Het grote rondje vanuit Heiloo door de Egmonden, ruim 15 km vanaf de Zeeweg. Het was een superwandeling, samen met Tjarda.
De bollenvelden stonden in bloei, de bermen roken naar het fluitenkruid. En in de duinen hielden tientallen nachtegalen een zangwedstrijd. Ze hadden het zo druk dat ze zich goed lieten zien en benaderen. Boven de bollenvelden zongen de leeuweriken. Lentefeest!
Het was droog, dus de kades langs de Hoevervaart en Egmondervaart waren heel goed begaanbaar. Bij De Bleek op het uitzichtduin kon je alles heel goed overzien. Alleen zeewaarts was het mistig.
Je vraagt je alleen wel af hoeveel gif je binnenkrijgt tussen al die mooie bollen. Er wordt volop gespoten en je ruikt van alles. Het heeft een keerzijde, en het is ook maar eventjes mooi.
Maar vandaag was het genieten. En dat vonden de kieviten, grutto’s, scholeksters, visdiefjes, eendepulletjes en kneutjes die wij zagen ook.

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Hoe het begon

Ik heb altijd een fascinatie voor wegen gehad. Een bospaadje dat ooit een belangrijke route was heeft brengt de fantasie op gang. Wie liepen hier? Hoe is het om een voetreis te maken? Waarom zijn sommige wegen bijna verdwenen?
Het èchte wandelen begon op 17 april 2002, nu 12 jaar geleden. Meer dan 1500 km en twee paar schoenen verder weet ik wat lange- afstands- wandelen is. Misschien is dit het begin van een blog….

De eerste meters op de Kerkelaan in Bergen (NH). Ooit het kerkepad vanuit Bergen aan Zee

De eerste meters op de Kerkelaan in Bergen (NH). Ooit het kerkepad vanuit Bergen aan Zee.

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Trekvogelpad

Die allereerste etappe van het Trekvogelpad had een reden: ik wilde er uit, de natuur verkennen, op zo veel mogelijk plekken in Nederland. De keus voor het Trekvogelpad was een goede. Ik zou heel Nederland door trekken van west naar oost en door de mooiste natuur lopen. Ik besloot te beginnen bij de ruïne van Bergen Binnen. Vanaf de eerste meters was het genieten van ‘wat leeft en bloeit’. De stinzeflora bloeide en de bollenvelden bij Egmond lagen er mooi bij. Bijkomend voordeel van dat wandelen: je maakt je hoofd leeg. En het is nog gezond ook. Na die eerste 17 kilometers was ik helemaal op…

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen